Dla mnie wzorem kandydata na prezydenta zawsze będzie Jacek Kuroń. Jest on również jedną z nielicznych postaci historycznych, z którą chciałbym zasiąść do partii domina. Wiem, że grywał w domino w więzienie, do którego trafiał wielokrotnie za politykę. Za wyrażanie sprzeciwu przeciwko jedynej, słusznej partii, z której go zresztą dwukrotnie wyrzucono. Obecnie kampanie prezydenckie w … Czytaj dalej Partia domina →

w długi łikend majowy bywało się tu i (rzadziej) TAM; teraz mamy opcję albo Góry Prania albo Las Butelek albo... bywać wirtualnie; lektura książki „Idiota za granicą“ zweryfikował moje poglądy na turystykę; jakakolwiek forma podróżowania, która kiedyś była w dużej mierze przywilejem elity, w czasach galopującego egalitaryzmu stała się dla niektórych fetyszem a dla licznej … Czytaj dalej Zakazane turystycznie dominowanie →

„czytanie jest bez sensu w świecie, w którym wszystko musi mieć swój cel, a każde działanie jest nakierowane na korzyść“ (...) world book day (..) żeby czytać potrzeba wolnego czasu; obecnie to luksus; cały dzień zapieprzania więc łatwiej odprężyć się przed telewizorem lub komputerem niż wysilać się nad książką (...) czas zarazy: nagle mam dużo … Czytaj dalej Czas dominacji książek →

#zamaskowani bandyci na Dzikim Zachodzie napadali na dyliżansy i banki; #zamaskowani Wenecjanie oddawali się karnawałowej rozpuście; #zamaskowani szamani przejmują moc swoich masek; #zamaskowani: Batman, Spiderman czy Ironman chcą anonimowo zbawić świat; i tylko Lord Vader dzięki masce może żyć i cieszyć grą w domino bo został w domu:

w ostatni czwartek stycznia miałem zaszczyt wieczerzać TAM w bardzo miłym gronie; wspólny posiłek to bardzo miła forma żeby powiedzieć „thx4all & goodbye“; chociaż ja czuję się zawsze wyalienowany zasiadając przy wieloosobowym stole a szczególnie w czasie świąt wszelakich; wówczas nie przypuszczałem, że czeka nas wszystkich „Wielkanoc na dystans“(...) i szczerze mówiąc w święta zamiast … Czytaj dalej Ostatnia Wieczerza →

Przed ostatnimi świętami odwiedziłem katedrę w Akwizgranie aby zobaczyć szopkę ze słynną Gwiazdą Betlejemską, której kształt doprowadził emerytowanego profesora Boba Schipke do odkrycia prac benedyktyńskiego mnicha Uda z Aachen. Ten średniowieczny duchowny opisał w nich podstawy teorii prawdopodobieństwa, przeprowadził eksperyment igłowy Buffona i spisał zasady pracy z liczbami „wulgarnymi” i „duchowymi” - które dokładnie odpowiadają … Czytaj dalej Dominowy mnich →

mail od Makgajwera polecający mi portal ze bardzo, starymi grami komputerowymi uświadomił mi, że do czasu zarazy najlepiej przygotowany jest introwertyczny gracz komputerowy: małomówny, niechętnie wychodzący z domu, lubi samotne rozrywki (gry komputerowe lub książki seriale), samotny solista, unikający galerii handlowych (...bo przecież wszystko można kupić w sieci), podróżuje samotnie bez potrzeby nawiązywania nowych znajomości, … Czytaj dalej Czas dominacji introwertyków →

TAM jakoś mi nie szła lektura „Gry w klasy”. Bo w końcu to nie byłem na paryskim bruku… Ale akuratna okazała się lektura „Cholonka”. Nie wszystkim pasuje w jaki sposób w swojej quasi-biograficznej powieści Janosch opowiada o ulicy, której już nie ma. Jego wspominki to nie „cudowne lata”. To raczej coś w stylu Rafała Paczesia, … Czytaj dalej Schwientek →