w zeszły łikend miałem zaszczyt grać z pewną dominową neofitką (wiek lat osiem); i sumie było mi słodko-gorzko; bo gdyby nie wojna na Ukrainie to pewno nigdy byśmy się nie spotkali (i dlatego wolałbym żeby tak było); z Ukrainy dziewczynka przyjechała tu z Babcią i pomieszkują u Ekskluzywnej Ciotki; panie znają się dobrze bo los … Czytaj dalej Miła dominowa neofitka →

Lubię pograć w Latino Domino ale zgromadzenie wokół siebie jeszcze trzech graczy zaczyna być w czasach zarazy dość problematyczne, choć w kraju na Wisłą nigdy nie było łatwe. Na jesień zawsze  jeździliśmy całą ekipą do Gajówki i tam czasami znalazło się trzech chętnych do gry. W 2020 zjazd się nie odbył ale w 2021 pierwszy … Czytaj dalej Trzy, Cztery… →

gdy Dżeneral Spawacz ogłosił stan wojenny nie marzyłem, że w wigilię 40. rocznicy tego wydarzenia wysiądę z samolotu, który wystartował z lotniska nad Morzem Czerwonym; więc teraz jako dowód, że ja tam piniendzy nie licze publikuję poniżej fotkę jakie mnie Muza zrobiła tam podczas ostatniego, wieczornego dominobrania: lektura nadobowiązkowa: Faraon Bolesław Prus

W przerwach pomiędzy czilałtem a czilałtem oddaje się bez reszty swoim kuriozalnym, nikomu niepotrzebnym zainteresowaniom. Błazen i paź pogrążony w oceanie natarczywych myśli. Niezależny ale nie ceni tej cechy u innych. Przyjazny mizantrop lecz nie mizogin. Ceni rytuał i stałość, tradycję i nowoczesność. Skąpy minimalista lubi rzeczy praktyczne i proste. Raczej teista agnostyk niż agnostyczny … Czytaj dalej Dominowy kot →

Ponura Olimpiada to dowód na to, że sport bez kibiców na żywo jest dziwny. Ale z drugie strony zajścia towarzyszące futbolowi? Do tegorocznego finału euro-miś-czostw harataczy w gałę funkcjonował mit o niezawodnym angielskim sposobie na hooligans. Kiedy w czasach Margaret Thatcher bezpardonowo i błyskawicznie zaczęto karać kibolskie wybryki, ludzie zaczęli się z tym liczyć. A … Czytaj dalej Galerya dominuje →

Gdyby Igrzyska Olimpijskie były imprezą dochodową to piłka nożna nie byłaby tam sportem drugiej świeżości. Bo dla kopaczy liczy się tylko szmal. Dlatego olimpijskie haratanie w gałę nie odpowiada swoim prestiżem Mundialom czy też Lidze Mistrzów i traktowany jest z przymrużeniem oka, więc poszczególne kraje wcale nie są reprezentowane przez najlepszych zawodników. Nie dziwił mnie … Czytaj dalej Ponure Igrzyska →

i znowu lot na wyspę szczęśliwą, i pokój numer 7, cykady, śniadania miszczów, pomidory "w oleju", wino z plastiku, ultra zimny browar pod plażowym parasolem, snurkowanie przy hipisowskiej miniplaży, a w telewizorni: haratanie w gałę... tylko Muza i ja zagubieni w tym wszystkim: zamiast zadominować na wyspie daliśmy się zdominować wyspie szczęśliwej; tydzień w pokoju … Czytaj dalej Zdominowani wyspą szczęśliwą →

Euro-miś-czostwa bez gospodarza to żywy dowód że kapitał nie ma narodowości. Bo haratanie w gałę to czysty biznes i coraz trudniej znaleźć w niej prawdziwe, nieskażone komerchą święto. Kibiców należy doić z kasy, ale nie za tylko za bilety, lecz należy im wskazywać przy okazji miś-czostw co mają "kupywać". Po chińsku także. I po co … Czytaj dalej Futbolowe dominowanie →

trzeba być szalonym żeby w czasie permanentnego turystycznego lockdowna wydać przewodnik turystyczny; jednak czytanie go w tym czasie to prawdziwe travelove porno; chociaż „osobisty przewodnik po Pradze“, który popełnił Mariusz Szczygieł nie jest typowym przewodnikiem bo autor dzieli się z nami miejscami intymnym, takimi z podróżniczej alkowy; ... więc i ja coś wyjawię - znam … Czytaj dalej Pewna knajpka →